Mohri Fumika, de Japanse kandidaat die me in haar concerto niet kon bekoren, begint haar recital met een zeer goede uitvoering van de solosonate van Ysaÿe. Wat een contrast met haar Mozartconcerto. Wat meteen opvalt is haar grote ronde toon. Nochtans speelt ze niet op een oud-Italiaanse viool, maar wel op een viool gebouwd in 1953 door Ansaldo Poggi. Ook violisten zoals Yehudi Menuhin, David Oistrakh, Isaac Stern enz… hadden violen van zijn hand.
Ze vervolgt met een delicate uitvoering van het plichtwerk van Vykintas Baltakas met Takashi Sato aan de piano, en besluit haar recital met de tweede vioolsonate, op. 94bis van Prokofiev, oorspronkelijk geschreven voor fluit maar in 1943 bewerkt voor viool op vraag van David Oistrakh. Ik heb een vreemde gewaarwording bij deze kandidaat. Ze speelt uitstekend, maar opnieuw, zoals in Mozart, heb ik de indruk dat ze op een eiland staat te spelen en weinig connectie heeft met de pianist