Fee van Ede
Er was eens een diepe bos.
Daar woonden feeën.
Ze hadden belangrijke taken. Namelijk tussen God en de mensen boodschappen door brengen.
Wat is de boodschap ? Dat is blij te zijn ! Stralen van blijheid ! Blij zijn in dit wereld geboren zijn.
God was zeer blij met ze.
Hij bracht mensen die heel goed schitteren van blijheid bijeen in deze bos.
Zo ontstond De Hartenberg, en kwamen verstandelijke handicapte mensen en hun lieve verzorgers.
De handicapte mensen konden feeen zien, maar die lieve verzorgers, die steun voor hen zijn, konden Snoezelen niet zien.
De lieve verzorgers verwonderd waarom soms handicapte mensen schitteren van blijheid tonen en stralen van lach.
Waarom zijn ze zo blij ? Wat zien ze nu toch ?
Een lieve reuze zei "Laten we een feest van De Hartenberg vieren. Lieve verzorgers, laten we heel veel moois bedenken om wat handicapte mensen blij maken kan"
Ze zijn meteen aan te werk gegaan.
Ze maakten moois met glimmende papier, mooi muziek gezocht, zacht iets gemaakt om te aaien, en vreemde machientje en nog veel meer om hen gelukkig te maken.
Dit feest door lieve verzorgers was een grote succes.
Ook die feeen waren zo blij met wat verzorgers deed, daarom ze gingen zelfs wonen in sommige mooie spullen en machientjes.
Vanaf die dag lieve verzorgers konden zelf ook die feeen zien.
Ze begrepen waarom de clienten zo schitteren kon van blijheid.
Clienten snuffelde in doezelende zachte gevoel, dat was wat ze zo gelukkig maakte.
Sinds die dag feeen kregen de naam "Snoezelen