Willem van Oranje en zijn minnares
Datum: 30 augustus 2011 | Categorieën: Seksschandaal
Seks verkoopt of niet? Dominique Strauss Kahn en zijn kamermeisje, Clinton en zijn stagiaire en de Bunga Bunga feestjes van Berlusconi. Rijk en machtig zijn gaat nogal eens gepaard met een seksschandaal. Niets nieuws onder de zon. Ook in het verleden kwam dat veel voor. In deze serie besteden we aandacht aan de (seks)schandalen in de loop der eeuwen. Deze week: Willem van Oranje en zijn vrouw Anna van Saksen.
Willem van Oranje trouwde maar liefst zes keer. Bij het uitkiezen van een huwelijkspartner lette de prins niet op liefde en schoonheid, maar op het dynastieke-, politieke – en maatschappelijke karakter. Door middel van verbintenissen met meisjes uit vorstenhuizen kon hij naast gebiedsuitbreiding bovendien politieke steun en kapitaal verkrijgen. Hij trouwde op 8 juli 1551 met de schatrijke Anna van Egmont. Toen zij de leeftijd van 25 jaar bereikte in 1558, stierf zij en liet Willem alleen achter met de zorg over hun drie kinderen. De prins moest op zoek naar een nieuwe vrouw. Die vond hij drie jaar later in Anna van Saksen.
Anna van Saksen
Anna van Saksen werd geboren in 1544. Ze was de dochter van hertog Maurits van Saksen en zijn vrouw Agnes van Hessen. Ze had een broertje, Albrecht, maar die stierf al op jonge leeftijd, waardoor zij opgroeide als enig kind. Toen haar vader in 1553 overleed, hertrouwde haar moeder twee jaar later. Anna ging toen bij de twee zussen van haar moeder wonen in Weimar. In hetzelfde jaar overleed haar moeder echter en verhuisde Anna opnieuw, ditmaal naar Dresden om aan het hof van haar oom August te gaan wonen. Haar vader had haar een aanzienlijk fortuin nagelaten waardoor ze in de belangstelling stond van verscheidene vorstenhuizen. Ook weduwe Van Oranje rook geld en was geïnteresseerd in de hand van de jonge Anna.
Huwelijk
Op de huwelijksdag in 1561 trouwde de 28-jarige Willem van Oranje met de 18-jarige Anna van Leipzig. Door de huwelijkse verbintenis kreeg hij haar aanzienlijke fortuin, de erfenis van 100.000 daalders, in handen. De jonge Willem had een hevige indruk gemaakt op de jonge Anna. Hij was opgevoed aan het hof van Karel V in Brussel, het middelpunt van de wereld voor de jonge Anna. Willem zag in Anna aan de andere kant een goede partij: het was een verstandshuwelijk waarbij haar enorme erfenis goed van pas kwam. Als rijkste erfdochter van het Duitse Rijk was ze een goede aanwinst voor rokkenjager Van Oranje.
Maîtresse Willem
Het echtpaar verhuisde naar de Nederlanden en kreeg zes kinderen. Maar het huwelijk was niet gelukkig. Willem hield er verscheidene maîtresses op na. Zo gaat het verhaal dat hij er ten tijde van zijn huwelijk in Leipzig al een minnares had. Willem besteedde geen aandacht aan zijn vrouw en stak zijn voorkeur voor zijn minnaressen ook niet onder stoelen of banken. Aan de andere kant was Anna wel gek op hem en de situatie heeft naar alle waarschijnlijkheid geleid tot grote jaloezie aan de kant van Anna. Willem vond haar op zijn beurt een bemoeial en schonk weinig aandacht aan de gevoelens van Anna. Hij vond haar veeleisend, koppig en was van mening dat ze teveel geld uitgaf. De calvinisten beschreven haar later als monsterlijk, lelijk, jaloers en waanzinnig en ze zou een handicap hebben aan haar schouder. Anna stond bovendien bekend om haar woede uitbarstingen, wispelturig gedrag en depressieve buien. Ze dronk teveel en gaf geld uit als water.
Minnaar Anna
Toen de Hertog van Alva in 1567 naar Nederland werd gestuurd door Fillips II, moest Willem vluchten. Hij bracht zijn vrouw onder bij zijn moeder Juliana van Stolberg in Dillenburg in Duitsland. Een jaar later besloot hij de strijd aan te gaan tegen de katholieke Spanjaarden in de Nederlanden. Hij liet daarbij zijn vrouw achter bij zijn strenge moeder. Anna kon het niet goed vinden met de familie en vluchtte naar Keulen. Daar kwam ze Jan Rubens tegen. Hij was tussen 1562 en 1567 schepen, een openbaar bestuurder op plaatselijk niveau, in Antwerpen en advocaat. Willem van Oranje was in 1566 in Antwerpen geweest en kwam toen in contact met Jan Rubens. Hij werd adviseur van Anna en al snel bloeide er liefde op tussen de twee. Ze probeerde de relatie in eerste instantie nog te ontkennen tegenover Willem: ‘Gott von Himmel! Was false lügen sein doch’. In maart 1571 werd Jan Rubens gearresteerd wegens zijn overspel met Anna. Anna werd zelfs zwanger van Jan Rubens en ze kregen een meisje Christine van Dietz. Willem van Oranje erkende haar niet.
Einde van het huwelijk
Het huwelijk had tien jaar stand gehouden en Willem van Oranje zag nu zijn kans schoon. Op 14 december 1571 werd Anna gedwongen in te stemmen met een scheiding. Normaal gesproken zou de doodstraf zijn uitgevoerd, maar in het geval van Jan Rubens werd slechts gevangenisstraf opgelegd te Siegen. Anna werd vervolgens krankzinnig verklaard. Doordat de kerk en de familie van Anna geen bezwaar maakten tegen een scheiding, trouwde Willem in 1561 met Charlotte de Bourbon-Montpensier (1546-1582). Anna werd opgesloten in het paleis van de Saksische keurvorst in Dresden en mocht haar kinderen niet meer zien. Anna stierf op 18 december 1577.